اصرار دولت بر مالیات نگرفتن برای چیست؟

به گزارش تحریریه، تحقق 100 درصد مالیات پیش بینی شده در سال 1399 تنها در هشت ماه باعث شده است تا انتظارها برای اتکا بیشتر در بودجه سال 1400 بر مالیات با گسترش پایه های مالیاتی جدید افزایش یابد.

با این حال طبق لایحه بودجه پیشنهادی دولت برای سال 1400 سهم مالیات در بودجه به حدود 4 درصد تولید ناخالی داخلی می رسد که یکی از پایینترین رقم ها در تاریخ ایران است. درحالیکه در استانداردهای رایج دنیا این رقم بیش از 30 درصد در نظر گرفته می شود.

این غفلت در کنار تکیه بر درآمدهای موهوم و غیرواقعی باعث عجیبتر شدن بودجه سال 1400 کل کشور شده است. درحالیکه با رسیدن تکیه بر مالیات از 4 درصد به 15 درصد عملا نیاز به نفت برای پوشش هزینه های جاری دولت به صفر می رسد.

کارشناسان اقتصاد سیاسی، درهم تنیدگی بخش دولتی و بخش خصوصی را دلیل این امر می دانند، زیرا برخی مقام های دولتی در معاملات سفته بازانه بخش خصوصی هم حضور دارند و گسترش مالیات ستانی باعث کاهش منافع آنها می شود. به همین دلیل قانونگذاری دقیق برای تفکیک بخش های دولتی و خصوصی یک ضرورت است که باید مجلس شورای اسلامی ضمن اصلاح لایحه بودجه سال جاری، در دستور کار قرار دهد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *